De zwangerschapsglow

Eigenlijk moet ik allerlei interessante dingen schrijven over Kustomaid, waarbij ik mega nuttige zoektermen gebruik als: super fijne skischoenen, de beste bootfitter, heerlijke skisokken, mooie jeans, jeans die niet kapot gegaan, Scandinavische merken etc.. Dan word je namelijk ‘goed gevonden’. Natuurlijk willen we goed gevonden worden, maar ik wil ook gewoon lekker makkelijk leuke blogjes schrijven, waar ik geen uren over na hoef te denken. En over merken en skischoenen weet ik gewoon niet zoveel en heb ik ook niet altijd iets boeiends te melden. Mijn fysieke en mentale toestand laat dit nu ook niet toe. Ik ben namelijk mega zwanger…

En ja, ik kijk HEEL erg uit naar de komst van nr. 2 (nog 8 weken), maar nee, ik heb geen ‘zwangerschapsglow’. Mensen die mij kennen, snappen dit: moeder worden: 10+, zwanger zijn: 2-. Mijn hele levensstijl raakt in de war van het zwanger zijn en ook Bart gaat ‘eraan onder door’, als ik hem moet geloven. We kunnen niet meer samen borrelen, alles eten wat we lekker vinden, ik heb allerlei (kleine) kwaaltjes, ik slaap slecht (en Bart dus ook) en ik zie er, voorzichtig gezegd, beduidend minder aantrekkelijk uit. Ook op feestjes en partijtjes kom ik niet echt meer tot mijn recht, omdat mijn ‘gangmaker’-gevoelens uitschakelen rond 23:00 uur. En dan laat ik nog na om te schrijven over mijn interessante hormoonschommelingen…

De winkel was dicht met carnaval, maar carnavallen was dus ook niet echt een optie. Na een paar Spa rood op vrijdag in Den Bosch heb ik het voor gezien gehouden. Bart heeft daarentegen gelukkig alsnog zijn best gedaan om de status van ons gezin hoog te houden…. Zware zaterdag voor Bart, waarbij hij ook nog even langs de winkel mocht voor klanten die aan een gesloten deur stonden. Vindt ie overigens toch gewoon leuk; service staat voorop (en ik kon weer even lachen). Zondag tot en met woensdag ‘gevlucht’ naar Ameland;  een plek waar de carnaval niet kan komen, ik mezelf dus ook niet zielig hoef te vinden, en we lekker kunnen uitwaaien. En, uitgewaaid zijn we. Mooi eiland, het was heerlijk relaxed en het paste perfect bij mijn huidige behoefte aan inspanningen: zo weinig mogelijk.

Bart heeft geen keuze: waar ik aftakel, moet hij in de winkel gas geven. Ook met wallen. Maar, het einde is in zicht. Nog wat gebroken baby-nachtjes erachteraan en dan kunnen we er deze zomer weer fris tegen. Tot snel!!